یک روان‌درمانگر به درون ذهن زنی که مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده نفوذ می‌کند و در آنجا نه جنون، بلکه احساس گناه جنسی شکنجه‌کننده‌ای را می‌یابد که توسط تابوهای جامعه شکل گرفته است.

فیلم «جدایی» به زندگی درونی زنی در دورانی می‌پردازد که دچار فروپاشی زناشویی و احتمالاً روانی شده است. گذشته و آینده‌ی احتمالی او از طریق روایتی تکه‌تکه اما درخشان و اغلب طنزآمیز آشکار می‌شود؛ روایتی که در آن رویاها و خواسته‌ها به اندازه‌ی فضای «لندن پرجنب‌وجوش» (همراه با موسیقی گروه پروکول هاروم و نمایش نور مارک بویل) واقعی هستند.

گروهی از دوستان صمیمی وقت خود را به نوشخواری و مهمانی می‌گذرانند. وقتی نامزد آمریکایی یکی از آن‌ها از راه می‌رسد، اعضای گروه با پنهان کردن دختر از او، از وی محافظت می‌کنند. با ادامه یافتن مهمانی، مرد جوان به مرور بیشتر و عمیق‌تر درگیر این گروه پرهیاهو می‌شود. این فیلم بریتانیایی که زمانی جنجال‌برانگیز بود، در سال ۱۹۶۲ فیلم‌برداری شد اما تا سه سال بعد اکران نشد.